Ο Χριστός Ανέστη. Είναι η μυριόστομος κραυγή της εκκλησίας. Αιώνες τώρα επαναλαμβάνεται το «Χριστός Ανέστη». Είναι ο επινίκιος παιάνας της εκκλησίας, είναι ο θερμός πασχαλινός χαιρετισμός των χριστιανών αλλά και όλης αυτής της περιόδου γιατί η Ανάσταση είναι για εμάς η πηγή μιας βαθύτατης ειρήνης που γεμίζει τις ψυχές μας.

 Είναι η Κυριακή, η ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου μας και οι μαθητές είναι όλοι συγκεντρωμένοι στο σπίτι. Όλοι είναι φοβισμένοι από τα συνταρακτικά γεγονότα των ημερών αλλά και από τους κινδύνους που διατρέχουν από τους Ιουδαίους. Εκεί λοιπόν ξαφνικά παρουσιάσθηκε ο Χριστός. Η πρώτη του λέξη είναι «Ειρήνη Υμίν» μη φοβείσθε! Για να πεισθούν οι μαθητές οτι είναι αυτός ο ίδιος τους έδειξε τα χέρια του και την πλευρά του. Τώρα οι ψυχές τους μεταστρέφονται, προηγουμένως ήταν φοβισμένες. Τώρα χαίρονται γιατί ήλθε η ειρήνη του Χριστού μέσα τους. Ο Αναστάς Κύριος τους λέει πάλι «Ειρήνη Υμίν, όπως ο πατέρας μου έστειλε εμένα στον  κόσμο κατά τον ίδιο τρόπο αποστέλλω και εγώ εσάς» στη συνέχεια τους δίνει την υπόσχεση για την χορήγηση του Αγίου πνεύματος δίνοντας τους το δικαίωμα να συγχωρούν αμαρτίες λέγοντας: Εκείνες τις αμαρτίες  που θα συγχωρήσετε εδώ στην γη θα είναι συγχωρημένες και στον ουρανό και εκείνες τις αμαρτίες που δεν θα συγχωρήσετε εδώ, δεν θα είναι συγχωρημένες ούτε στον ουρανό.

 Ένας από τους μαθητές απουσίασε όταν ήλθε ο Κύριος και αυτός είναι ο Θωμάς . Όταν ο Θωμάς πληροφορήθηκε τα γεγονότα από τους άλλους μαθητές δεν πίστεψε. Είπε ότι αν δεν δω με τα μάτια μου δεν θα πιστέψω. Η αγωνία ο φόβος η ταραχή είναι τώρα φωλιασμένα στην ψυχή του Θωμά.

 Ίδου όμως μετά οκτώ ημέρες παρουσιάζεται πάλι ο Κύριος και λέει στους μαθητές του «Ειρήνη Υμίν» κατόπιν στρέφεται προς τον ανήσυχο και φοβισμένο Θωμά, και προσπαθεί και σε αυτόν να μεταδώσει ειρήνη, την ειρήνη του έτσι σε λίγο ο Θωμάς θα είναι ειρηνικός θα χαίρεται και μέσα από τον θαυμάσιο διάλογο με τον Κύριο θα δώσει την μαρτυρία της καλής απιστίας αφού αναφωνήσει «ο Κύριος μου και ο Θεός μου».

 Η  αρετή της ειρήνης είναι αναγκαία για τον Χριστιανό. Χωρίς την ειρήνη δεν μπορεί ο πιστός να προσευχηθεί δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στο Θεό, τον Θεό της ειρήνης , δεν μπορεί ακόμη να ευτυχήσει μέσα στη ζωή αν δεν έχει ειρήνη βαθιά και αδιατάρακτη. ‘Ειρήνη΄ κατά την χριστιανική μας πίστη είναι η γαλήνη της συνειδήσεως είναι η ανάπαυση της καρδιάς του ανθρώπου στην εκπλήρωση του χρέους του απέναντι στο Θεό, απέναντι στο συνάνθρωπο.

 Πόσες φορές ακούμε η εκκλησία να εύχεται την ειρήνη σε κάθε Ιερά Ακολουθία της, με αυτό θέλει να μας υπογραμμίσει ότι το ύψιστο αγαθό που φέρνει την αληθινή ευτυχία είναι η γαλήνη της συνειδήσεως , ότι την ειρήνη αυτή την δίνει μόνο ο Αναστάς Κύριος και ότι η ειρήνη του θεού τότε μόνο θα βασιλεύει στις ψυχές μας όταν είμαστε ενωμένοι με τον Χριστό, με την ίδια πίστη, με την ίδια ελπίδα και με την ίδια προσήλωση στις εντολές του. Αληθώς Ανέστη. 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ. Ν. Θ. ιερομόναχος Φιλόθεος Μουτσελάκης