Γρηγόρης Αποστολίδης προς ΠΑΓΙΔΕΣ ΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ

15 Δεκεμβρίου 2019  · Οδηγώντας εχθές μέσα την βροχή και πέφτοντας ως συνήθως σε μια από τις εκατομμύρια λακούβες (τρύπες παγίδες) του δικτύου "δρόμων" στην πόλη της Καβάλας και περνώντας από το "εκθεσιακό θέρετρο ντροπής" ,την πεσμένη εδώ και ένα χρόνο γέφυρα του παλιού Νοσοκομείου, δεν μπόρεσα να μην δακρύσω από θυμό, αλλά και συγκίνηση της σημερινής ημέρας που ξημέρωνε.

Του Αγίου Ελευθερίου.

Μέρα γιορτής κάποτε για τους Καβαλιώτες που είχαν έναν θρύλο (όπως απέδειξε η ζωή) για δήμαρχο.Ο Λευτέρης Αθανασιάδης δεν είναι κοντά μας έφυγε για το ταξίδι των αγγέλων εδώ και λίγα χρόνια μα ακόμη περπατάμε στους δρόμους που εκείνος χάραξε .

Ήταν πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του, με έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα αλλά και τεράστια αγάπη για την Καβάλα.Το κενό και η δραστηριότητα του στο Δήμο κάθε χρόνο φαίνονται και μεγαλύτερα.

Κόμβος Φαλήρου, Βιολογικός, ασφαλτόστρωση και νέοι δρόμοι έως το τελευταίο σπίτι στην Καβάλα, Αναμόρφωση τετραγώνου Αγίου Νικολάου , Αναμόρφωση Χρ. Σμύρνης έως την ξυλεία Αποστολοπούλου, ανακατασκευή όλης της παραλιακής έως και τον δρόμο της Παναγίας και Ιουστινιανού Δημοτική αγορά και ένα σωρό άλλα.

Το λιγότερο έπρεπε ένας δρόμος με το όνομα του και μια προτομή του να κοσμεί την πόλη που τόσο αγάπησε και εργάστηκε.Ποιος όμως να κάνει τέτοια πράγματα όταν οι δρόμοι σήμερα μοιάζουν σαν τυρί με τρύπες;Ούτε καν τα αυτονόητα.Το μόνο που έκαναν εδώ και χρόνια είναι το τερατούργημα της οδού Βενιζέλου.

Λευτέρη να είναι ελαφρύ το χώμα σου και αιώνια η μνήμη σου , με η χωρίς δρόμο στο όνομα σου.