Στο σύγχρονο κόσμο μας,  που μαστίζεται από πολέμους και ταραχές, που έχει μέσα αλλά του λείπουν οι σκοποί, που βιώνει την έσχατη φτώχεια μέσα στην πληθώρα των  αγαθών, στη σημερινή κοινωνία που αναζητά ταυτότητα και προορισμό πέραν της κατανάλωσης και της ευζωίας, η Εκκλησία προσφέρει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα: το μήνυμα για τον άνθρωπο ως Πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, για την κοινωνία ως σχέση και βίωμα αγάπης.

Το ελεύθερο πρόσωπο στην αδελφική κοινωνία, είναι αυτό που προσφέρει η Εκκλησία ως απάντηση στα αδιέξοδα των καιρών μας. Απάντηση που υπερβαίνει τα ψευτοδιλήμματα ατόμου και κοινωνίας, τοπικού και παγκόσμιου, φυσικού και υπερφυσικού. Αυτό το ήθος της Εκκλησίας είναι χρέος μας ως χριστιανών να φανερώσουμε στη ζωή μας, να ενσαρκώσουμε την άπειρη θεία αγάπη προς τον άνθρωπο,  να πείσουμε ότι ο Χριστός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή.

Προικισμένος με το αυτεξούσιο ο άνθρωπος, βιώνοντας λειτουργικά την ευχαριστιακή του σχέση με τον Θεό, κοινωνώντας καθημερινά στην κοινωνία αγάπης με τον συνάνθρωπο ολοκληρώνεται ως πρόσωπο στην ακατάπαυστη πορεία του προς την θέωση. Αυτή η πορεία ξεκινά από την αγάπη στον Θεό και στον συνάνθρωπο. Ο άνθρωπος πλάστηκε από τον Θεό ως ον κοινωνικό, έχει ανάγκη τον συνάνθρωπο, έχει προορισμό του την κοινωνία της αγάπης.

Τούτο συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος ως εικόνα του Θεού, είναι πλασμένος να είναι κοινωνικός, όπως κοινωνικός είναι και ο τριαδικός Θεός. Όπως ακριβώς ο Θεός δεν είναι μια απομονωμένη μονάδα, αλλά μια ένωση τριών προσώπων που αλληλοπεριχωρούνται μέσω μιας ακατάπαυστης αμοιβαίας αγάπης, έτσι και ο άνθρωπος, πραγματώνει πλήρως τον εαυτό του - γίνεται ολοκληρωμένος άνθρωπος σύμφωνα με τη θεία εικόνα - μόνο όταν ζει μέσα στους άλλους και για τους άλλους.

Γίνεται άνθρωπος όταν ξέρει να μοιράζεται.

Ο αληθινός άνθρωπος, δεν ξεχωρίζει το δικό μου και το δικό σου. Το εγώ από το εσύ, αλλά ζει μέσα στο εμείς. Αφού όλοι εικόνες του ίδιου Θεού είμαστε. Αφού όλοι την ίδια υιοθεσία λάβαμε και γίναμε κατά χάρη παιδιά του ίδιου Πατέρα. Του Πατέρα μας του «εν τοις Ουρανοίς».

Ζώντας σήμερα σε μια κοινωνία που αναπτύσσεται μέσα στη μοναξιά και την αδιαφορία, ως χριστιανοί έχουμε την υποχρέωση να επαναπροσδιορίσουμε το περιεχόμενο της κοινωνίας με το παράδειγμα της προσωπικής μας κοινωνίας. Να λοιπόν τι σημαίνει να είμαστε γνήσιοι άνθρωποι, αληθινά πρόσωπα, παιδιά του Θεού. Να ζούμε μέσα στην ελευθερία του αυτεξούσιου μας, μοιραζόμενοι τα πάντα με τους αδελφούς μας στην κοινωνία του εμείς και διαρκώς προοδεύοντας στην αρετή και προχωρώντας προς τα μπρος, προς τη θέωση.

Ας προσευχηθούμε, στο Θεό, δοξολογώντας τον ελεύθερα και σε κοινωνία αγάπης με τους αδελφούς μας, να μας στερεώνει σ’ αυτή την πορεία προς την θέωση, να την αγιάζει και να την επαυξάνει ώστε να γινόμαστε αληθινά πρόσωπα, γνήσιοι άνθρωποι.                                                                                                                                      

                                               ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

                                                Αρχιμ. Παύλος Κίτσος.-