Ο Κύριος και Λυτρωτής Ιησούς φανερώθηκε σωματικά στον κόσμο και περπατάει ανάμεσα στην πονεμένη ανθρωπότητα. Τον βλέπουμε να εισέρχεται σ’ ένα χωριό που αγωνιά και θλίβεται, καθώς βλέπει τη λέπρα απειλώντας να σκορπίσει τον θάνατο. Δέκα λεπροί Τον ικετεύουν για ίαση. Ποιά είναι η απάντησή Του; Η θεραπεία! Ποιά είναι η απάντησή τους; Η αχαριστία! Μόνο ένας ξένος στο γένος, στην πίστη, στη σκέψη και  στο ήθος συμπεριφέρεται με ευγνωμοσύνη και Τον δοξάζει για τη θεραπεία του. Αυτός δέχεται τον δίκαιο έπαινο του Ιησού.

Με ευγνωμοσύνη γονυπετής ο πρώην λεπρός ευχαριστούσε τον Κύριο για τη θεραπεία του. Ενώ ακόμη βρισκόταν γονατιστός, ο Παντοδύναμος Ιατρός του λέγει: «αναστάς πορεύου». Ο Χριστός δεν θέλει γονατισμένο τον άνθρωπο. 

Δεν ήλθε για να γονατίσει τον άνθρωπο, να τον ταπεινώσει, να τον εξευτελίσει. Ήλθε και φέρνει την ανάσταση του ανθρώπου. Ο Χριστός επιθυμεί ο άνθρωπος να στέκει όρθιος, αξιοπρεπής, ελεύθερος, δυνατός, ακόμη και μέσα στην αδυναμία του. Όλοι έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Δε θέλει ο Ιησούς να είναι οι άνθρωποι δουλοπρεπείς. Η μόνη ταιριαστή στάση ζωής είναι η αξιοπρέπεια. Ο αξιοπρεπής σέβεται τους πάντες. Αποδέχεται την ευεργεσία με ευγνωμοσύνη. Διαχειρίζεται την κακία με επιείκεια. Ο αξιοπρεπής άνθρωπος, όταν έχει ανάγκη, θα ζητήσει βοήθεια. Δε θα προδώσει τις αρχές και τις αξίες του. Χτίζει τις σχέσεις και τις συνεργασίες επάνω στον αμοιβαίο σεβασμό. Ο αξιοπρεπής είναι πάντοτε όρθιος. Σκύβει μόνο για να βοηθήσει. 

Ο Κύριος όμως, εκτός από το «αναστάς», λέγει στον πρώην λεπρό και το «πορεύου». Αυτό σημαίνει πως ο Χριστός, εκτός από αξιοπρεπείς, μας θέλει και ελεύθερους. Δεν έρχεται ο Θεάνθρωπος στον κόσμο για να εγκλωβίσει τον άνθρωπο. Έρχεται για να φέρει την αληθινή ελευθερία. Την ελευθερία όχι ως κίνημα και επανάσταση αλλά την ελευθερία ως σχέση με τον Θεό και στάση ζωῆής. Ο Χριστός δεν δέσμευσε με την παρουσία Του τα πρόσωπα που Τον αγάπησαν. Μας επιτρέπει να κάνουμε τις ελεύθερες επιλογές μας. Μας αγαπά, ακόμη και οταν Τον αρνούμαστε ή Τον προδίδουμε ή όταν Τον ξεχνούμε. Το «πορεύου» στον θεραπευμένο λεπρό σημαίνει ότι μπορει να φύγει, εάν θέλει. 

Μπορεί να κάνει την προσωπική του πορεία. Δεν τον αναγκάζει να μείνει κοντά Του, γι’ αυτό του λέει «πορεύου». Όταν ο άνθρωπος ευγνωμονεί τον Θεό για τα δώρα που λαμβάνει, τότε αρχίζει να βιώνει την αληθινή ελευθερία. Αληθινή ελευθερία είναι η γνώση του Θεού και ο αγώνας της μετάνοιας, για να μη χαθεί αυτή η γνωριμία με τον Θεό. 

«Αναστάς πορεύου» λέγει ο Κύριός μας στον ευγνώμονα θεραπευμένο λεπρό. Μετά την αποκατάσταση της σωματικής υγείας του χαρίζει και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας. Έτσι κάνει ο Χριστός σε όποιον Τον πλησιάζει. Αποκαθιστά τον άνθρωπο στην πρωταρχική του δόξα. Ακόμη, χαρίζει στον άνθρωπο την πραγματική αξιοπρέπεια και την ανεμπόδιστη ελευθερία, για να περπατάει δυναμικά μπροστά. Με θάρρος να ξεπερνάει τους πειρασμούς, τα προβλήματα και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Με χαρά να περιφρονεί ό,τι τον εξευτελίζει. Να αγκαλιάζει αυτή τη ζωή, για να κερδίσει και την επόμενη. Να γίνεται πιο σοφός από την κάθε του περιπέτεια, όμως να δοξάζει τον μεγάλο Ευεργέτη του Κύριο.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ. Ν. Θ. ιερομόναχος Δανιήλ Καριπίδης