Sunny Baltzi Official

18 Νοεμβρίου 2012  · Επιτέλους... ΧΩΡΙΣΑ!

Μετά απο τρείς μήνες, φαίνεται πως είναι οριστικό!Αγαπημένοι μου φίλοι, τον Αύγουστο, πήρα μια απο τις πιο extreme αποφάσεις της ζωής μου, δεδομένου ότι το τσιγάρο ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου και της ζωής μου. Ἠταν το life style μου ήταν η προέκταση των χεριών μου, ήταν το φιλαράκι μου.

Στις 20 Αυγούστου λοιπόν,

ΤΟ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ.

Ναι, μέσα στο κατακαλόκαιρο στο up των διακοπών! Αφού μπόρεσα εγώ, ήθελα να σας πω, ότι όλοι μπορείτε. Ὀχι δεν άρχισα αντικαπνιστική εξστρατεία, ούτε έγινα σαν και αυτούς που μισούσα...γιατί και εγώ όταν μου άρχιζαν το κύρηγμα, έλεγα μέσα μου "χέσε μας ρε παπάρα ξενέρωτε!" Ὀχι, δεν πέρασα στην αντιπέρα όχθη.

Δεν έγινα αντικαπνίστρια, δεν με ενοχλεί ο καπνός των άλλων. ΄Ισα, ίσα, ήταν τόσο βαθιά η εξάρτησή μου απο το τσιγάρο, που ακόμη νιώθω μέλος των καπνιστών. Δεν πάω σε εστιατόρια που δεν καπνίζουν, δεν έχω αλλάξει συνήθειες και φίλους.

Απλά θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας. Με δεδομένο ότι η σωματική εξάρτηση, ξεπερνιέται σχετικά εύκολα. Είναι όμως τόσο βαθιά στο μυαλό μου, αυτή η εξάρτηση, που πραγματικά, ακόμη πενθώ το...φιλαράκι μου, την επιβράβευσή μου, την παρηγοριά μου, την αυτοπεποίθησή μου. Ξέρετε τι έχω ζήσει εγώ και το τσιγαράκι μου? Πόσες χαρές, πόσες λύπες, πόσα ταξίδια, κυρίως πόσες φωτογραφίες! Είδα και αποείδα να βρώ μια φωτό μου χωρίς τσιγάρο!

Μα βρε παιδί μου μέσα στο καλοκαίρι...έσπευσαν να μου πουν όλοι. 'Αστο για το φθινόπωρο..

Επειδή δεν συνέτρεχε κάποιος άμεσος λόγος υγείας. Ὀμως μια μικρή φωνούλα μέσα μου, ότι απέμεινε δηλαδή απο τις θαμμένες αντιστάσεις μου, μου είπε "ΟΧΙ!!

Τώρα να το κάνεις, θα είναι ακόμη πιο δύσκολο. Να τιμωρηθείς."Να τιμωρηθείς για τα πρωινά που σιχαινόσουν τον εαυτό σου απο την προηγούμενη...ινδιάνικη νύχτα,για την γοπίλα που πότισε ατμόσφαιρα και τοιχους ,για τα πρωινά που ενώ πονούσε το στήθος απο το πολύ κάπνισμα, ξεκινούσες με καφέ και τσιγάρο, να τιμωρηθείς για την μπόχα μέσα στο σπίτι, τις καμμένες κουβέρτες, τα χρήματα που πέταξες απο το παράθυρο, τον χρόνο που στέρησες απο ανθρώπους και απο εσένα και τον αφιέρωσες για να γίνεις το τέλειο...καπνογόνο στους -20 βαθμούς έξω, αψηφόντας τα πάντα για αυτόν τον άσπονδο φίλο.

Που κάποια στιγμή, δίχως να το καταλάβω, τον ερωτεύτηκα και τον παντρεύτηκα σε ένα ασυνείδητο θα έλεγα γάμο. Σαν και αυτούς που κάνουν στο Λάς Βέγκας! 'Έτσι, η ζωή μας κυλούσε, με τα πάνω και τα κάτω της. Ὀπως όμως όλες οι σχέσεις, έτσι και αυτή, ήρθε η στιγμή να περάσει κρίση. Ἠ θα χωρίζαμε ή θα ήμασταν για πάντα μαζί.

Έτσι χαιρέτησα τον περιπτερά μου, δίχως να πάρω τις κούτες που συνήθως έπαιρνα, μην τυχόν και στερηθώ ακόμη και την μάρκα μου και ξεκίνησα την απεξάρτηση. Τον αγαπούσα και τον αγαπώ ακόμη. ¨Ομως ήμουν αποφασισμένη να το τελειώσω...να τον βγάλω απο το μυαλό μου.

Ναι, φυσικά και πάντα το θεωρούσα απίθανο. Φυσικά και όλοι περίμεναν να μας να δουν να επιστρέφουμε, χέρι, χέρι. 3 με 4 πακέτα τσιγάρα την ημέρα, ήταν αυτά. Και όμως, μπόρεσα!

Έχει μεγάλη δύναμη, τελικά ο άνθρωπος μέσα του.

Τον αγαπώ ακόμη.

Πολλές φορές κάτι βράδια, λυγίζω και τον θυμάμαι.

Να είναι καλά, όπου και να είναι, καλή του ώρα! Ας κάνει ταξίδια με άλλες συντρόφους! Και εγώ είμαι καλά, δεν λέω. Εμφανίστηκε καινούριο φιλαράκι που δεν με τρέχει στις 3 το βράδι να βρώ περίπτερο ανοιχτό και δεν μου στερεί σε τίποτε απο το rock and roll, την τρέλα μου και το στύλ μου.

Αν εσείς λοιπόν φίλοι μου, δεν τις, τους γουστάρετε, μην ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ! Πάρτε την μεγάλη απόφαση.

Δεν είναι και τόσο τρομερό τελικά.

Ο φόβος καίει τα σωθηκά

Μια καινούρια αρχή!Οχι εξαρτήσεις,μόνο επιλογές.Δεν είναι αργά.Μια νέα ζωή!Λοιπόν....

ΤΡΑΚΕΣ ΤΕΛΟΣ! .....ΧΩΡΙΣΑ!

Sunny Μπαλτζή