«Ἐμεῖς οἱ παπάδες ὡς ἄνθρωποι, μπορεῖ νά σᾶς ἀπαγοητεύσουμε, νά σᾶς προδώσουμε, ἀλλά ὁ Χριστός δέν θά σᾶς προδώσει!», εἶπε κάποτε σέ φοιτητές ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός.

Εἶπε μιά μεγάλη ἀλήθεια. Ἄλλο ὁ Χριστός, ἄλλο οἱ ἐκπρόσωποί Του, οἱ Ἱερεῖς.

Ἄλλο ἡ Ἐκκλησία ὡς μυστήριο, ὡς ἀόρατη κιβωτός σωτηρίας, καί ἄλλο οἱ Ἱερεῖς, πού ἀντιπροσωπεύουν τό μυστήριο.

Δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι (μόνο) αὐτό πού βλέπουμε, ἀλλά εἶναι καί αὐτό πού δέν βλέπουμε.

Αὐτό πού βλέπουμε εἶναι τό «σῶμα» της, αὐτό πού δέν βλέπουμε εἶναι ἡ «ψυχή» της.

Καί κάνουν λάθος ὅσοι τήν ταυτίζουν μέ τό «σῶμα» της, δηλαδή μέ αὐτά πού βλέπουν καί ἀκοῦνε.

Τό ὁρατό στοιχεῖο της μπορεῖ νά ἐκτραπεῖ,νά διαφθαρεῖ.

Π.χ., οἱ ἐκκλησίες, τά κτίρια νά γεμίσουν ἀράχνες καί ποντίκια, καί οἱ ἐπί γῆς ἐκπρόσωποί της νά μήν δέν διαφέρουν σέ τίποτε ἀπό τή ζωή τῶν ἀπίστων!

Ὅμως, αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἐργαστήριο σωτηρίας, ἔπαψε νά λειτουργεῖ!

Ἁπλῶς χάλασε τό δεύτερο, τό ὁρατό, στοιχεῖο. Καί ἐδῶ εἶναι τό θαῦμα, τό μυστήριο.

Ἡ Ἐκκλησία λειτουργεῖ ὡς κιβωτός σωτηρίας καί μέσα ἀπό τούς ἀναξίους ἐκπροσώπους της.

Ὅσες «ἀταξίες» καί ἄν κάνουν, δέν πρόκειται νά ἀλλοιώσουν τό μυστήριό της. Δέν πρόκειται νά διώξουν τό Χριστό ἀπό τήν «ἕδρα» Του.

Οὔτε καί αὐτές οἱ φοβερές πύλες τοῦ Ἅδου εἶναι ἱκανές νά διαφθείρουν τήν Ἐκκλησία, τήν κιβωτό τῆς σωτηρίας (Μτ.16:18).

«Θά εἶμαι μαζί σας μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Μτ. 28:20), εἶπε ὁ Χριστός στούς Ἀποστόλους Του, καί ἐκείνη τή στιγμή τούς ἐγκατέλειπε καί ἀνέβαινε στούς οὐρανούς!

Θά εἶναι πάντοτε μαζί μας, μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας Του, ἀνεξαρτήτως συνθηκῶν. Καί αὐτή εἶναι ἡ ἐλπίδα γιά τόν κόσμο.

«Ὅλα τά δοκίμασα! Ὅλα καί ὅλοι μᾶς ξεγέλεσαν! Μόνο ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἐλπίδα!».

Δήλωσε ἕνας νεαρός-χούλιγκαν σέ δημοσιογράφο, πού εἶχε ξενυχτίσει, ἀπέξω στή Μητρόπολη Ἀθηνῶν, περιμένοντας στήν οὐρά (ἐν ἔτει 1987) γιά νά προσκυνήσει τήν εἰκόνα τοῦ «Ἄξιον ἐστί».

«Δόξα Σοι, Χριστέ ὁ Θεός, ἡ ἐλπίς ἡμῶν δόξα Σοι», λέμε πάντοτε στήν Ἐκκλησία μας.