Υπακοή και τιμή στους πνευματικούς μας πατέρες.

Η αγία μας Εκκλησία ομολογείται ως αποστολική. Τί σημαίνει αυτό;  Ότι από τα χρόνια των Αγίων Αποστόλων η χάρη του Θεού, ως παρακαταθήκη, ως ιερά παράδοση, δίδεται και παίρνεται, από τους παλαιοτέρους στους νεωτέρους. Όσοι ποιμαίνουν την Εκκλησία, οι Επίσκοποι, οι Ιερείς μας δεν είναι αυτόκλητοι  στο να πράττουν και να ομιλούν τα του Χριστού, αλλά ο ίδιος ο Χριστός τους κάλεσε και τους επιμαρτυρεί και τους βεβαιώνει με την χάρη που τους περιβάλλει. Και η θεία χάρη χαριτώνει το έργο, το λόγο, το παράδειγμα και τη συμπεριφορά τους, ώστε όχι να δοξάζονται αυτοί, αλλά ο ίδιος ο Χριστός μέσω αυτών. Οι σημερινοί αρχιερείς έχουν χειροτονηθεί από τους παλαιοτέρους και αποτελούν κρίκους μιας  αδιάσπαστης και αδιάκοπης αλυσίδας,  της οποίας οι πρώτοι κρίκοι της είναι οι άγιοι Απόστολοι .

Ο Χριστός δίνει την εξουσία στους αγίους Αποστόλους να πατούν επάνω σε φίδια και σκορπιούς, και επάνω στη δύναμη του εχθρού, και να μη βλάπτονται από τίποτα. Η δύναμη η φανταχτερή του αντιθέτου δεν μπορεί να υπερισχύσει στον Χριστό. Ο Χριστός μιλά, δρα, ιερουργεί, ποιμαίνει, αποφασίζει μέσα από τους Αποστόλους, μέσα από τους Επισκόπους που Αυτόν συμβολίζουν και στον τόπο Του βρίσκονται, μάλλον η ψυχή τους είναι η κατοικία Του. «Δεν είσθε εσείς που μιλάτε στο λαό μου- θα πει ο Ίδιος- αλλά το Πνεύμα του Πατέρα μου που μιλά μέσα σας». «Δεν ζω εγώ - λέει ο απόστολος Παύλος- ζει σε μένα ο Χριστός».

Οι ιερείς είναι οι διάκονοι της σωτηρίας των Χριστιανών που ενεργείται με το τίμιο Αίμα του Χριστού μας. Αυτοί παρακαλούν για τις ψυχές τους, για τις ασθένειες των σωμάτων τους, τους βαπτίζουν, τους κοινωνούν, τους διδάσκουν τα ευαγγελικά λόγια, τους στεφανώνουν, τους αγιάζουν με Αγιασμούς, με Ευχέλαια, με Παρακλήσεις. Αυτοί μεσιτεύουν στο Θεό για να  συγχωρεί τις αμαρτίες τους και αυτοί τους συνοδεύουν στην Εξόδιο ακολουθία τους.

Γι αυτό και η αθέτηση του Επισκόπου και των πνευματικών μας πατέρων δεν είναι αθέτηση ανθρώπων. Πηγαίνει κατευθείαν στο πρόσωπο του Χριστού και μέσω Αυτού σε σύνολη την Αγία Τριάδα. Τονίζεται ιδιαίτερα στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα από τον Κύριο μας:  «Όποιος ακούει εσάς, ακούει εμένα, και όποιος απορρίπτει εσάς, απορρίπτει εμένα. Και όποιος απορρίπτει εμένα, απορρίπτει αυτόν που με απέστειλε». Όταν κατηγορούμε τον Επίσκοπο ή τους ιερείς μας κατηγορούμε τον Χριστό. Όταν δεν εμπιστευόμαστε τον Επίσκοπο και τους ιερείς μας δεν εμπιστευόμαστε τον Χριστό. Όταν είμαστε ανυπάκουοι και απείθαρχοι στον Επίσκοπο και στο πνευματικό μας πατέρα, επαναστατούμε εναντίον του Χριστού. 

Βεβαίως και οι κληρικοί οφείλουμε να προσέχουμε να μη σκανδαλίζουμε τους ελαχίστους αδελφούς μας, να είμαστε Χριστοφόροι, φρόνιμοι, ταπεινοί, αφιλάργυροι, ανεξίκακοι, μετανοοούντες δια βίου, ανθρώπινοι, προσιτοί, συγχωρητικοί, διδακτικοί με έργα και λόγια, φιλότιμοι, φιλακόλουθοι, αφοσιωμένοι στη σωτηρία, έστω και μιας ψυχής, που χάνεται.

Δεν είναι μικρό αμάρτημα η ανυπακοή, και η εξ αυτής προερχομένη ιεροκατηγορία, η έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπο αυτών που μας ποιμαίνουν, τιμής στην ιερωσύνη που φέρουν.  Μας συμβουλεύει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Διδάχος του Γένους: «Να προσέχετε, αδελφοί μου, οι κοσμικοί να μη κατηγορείτε τους παπάδες σας, να μη τους υβρίζετε και να μη τους παραμελήτε, διότι βάνετε φωτιά και καίεσθε, διότι οι παπάδες είναι ανώτεροι και από τους Αγγέλους και από τους Βασιλείς.. Εγώ έχω χρέος, όταν απαντήσω ιερέα να σκύψω να του φιλήσω τα χέρια και να τον παρακαλέσω να παρακαλή τον Θεόν διά τας αμαρτίας μου. Διότι όλος ο κόσμος να παρακαλέση τον Θεόν δεν δύναται να τελειώσουν τα Άχραντα Μυστήρια, και ένας ιερεύς έστω και αμαρτωλός, δύναται με την χάριν του Αγίου Πνεύματος να τα τελειώση».

                                        Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Φ.Ν.Θ.                                         Πρωτοπρεσβύτερος Αδαμάντιος Aσλανίδης