Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ.

Η υπομονή είναι ένα από τα απαραίτητα στοιχεία ωρίμανσης του ανθρώπου και ταυτόχρονα μια μεγάλη αρετή.

Κανένα σπουδαίο έργο δεν εκτελείται σωστά χωρίς υπομονή. Και αυτό βέβαια το φανερώνουν, πρώτοι απ όλους, οι φυσικοί νόμοι του φυτικού και ζωικού βασιλείου. Με υπομονή τα πάντα εξελίσσονται με τους ρυθμούς που έχει ορίσει η δημιουργική Χάρις του Τριαδικού Θεού μας. 

Αυτό εξάλλου δείχνει και όλη η ανθρώπινη ιστορία. Αν κανείς τη μελετήσει θα διαπιστώσει ότι τα μεγάλα και θαυμαστά έγιναν με υπομονή. Κάθε υψηλό και βαθύ έργο απαιτεί υπομονή.

Για αυτήν την αρετή μαζί με άλλα πολλά μας μιλάει λοιπόν ο Χριστός στην ευαγγελική περικοπή της Kυριακής του σπορέως; Μας λέει ότι όσοι δέχονται τον λόγο Του «καρποφορούσιν εν υπομονή» (Λουκ. η΄15).

 Μάλιστα ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός σε μία ομιλία του, αναφερόμενος στη συγκεκριμένη περικοπή, απευθυνόμενος σε απλούς και αγράμματους ανθρώπους την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κάνει διάκριση στο χωράφι που καρποφορεί. Κάποιο αποδίδει λίγο, κάποιο λίγο περισσότερο και τέλος κάποιο καρποφορεί πολύ περισσότερο.

    Το χωράφι σαφέστατα συμβολίζει την ψυχή του κάθε ανθρώπου, η οποία βρίσκεται σε συγκεκριμένη κατάσταση ανάλογα με τις ελεύθερες επιλογές που κάνουμε. Ενώ ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού, ο οποίος δεν σπείρετε  μόνο το μήνα Οκτώβριο με την έναρξη των Κατηχητικών δράσεων, αλλά αδιάκοπα στο γεώργιο της Εκκλησίας.

    Η υπομονή παίζει καταλυτικό ρόλο στην καρποφορία του σπόρου- λόγου του Θεού. Σε ένα άλλο σημείο της Καινής Διαθήκης μας λέγει «εν υπομονή κτήσασθαι τάς ψυχάς υμών» (Λουκ. κα΄19). Με την υπομονή σώζουμε την ψυχή μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην λεγόμενη κουρά ενός μοναχού ή μιάς  μοναχής όλοι του-ης εύχονται «καλές υπομονές».

 Η μεγάλη υπομονή ξεδιαλύνει πολλά ή φέρνει θεϊκά αποτελέσματα. Εκεί που δεν περιμένουμε τη λύση, ο Θεός δίνει την καλύτερη λύση.

    Ακόμη λέγουν οι Πατέρες μας ότι με λίγη υπομονή που θα κάνουμε στις δύσκολες στιγμές, μπορεί να αποκτήσουμε τη Θεία Χάρη. «Ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται" (Ματθ. κδ΄13).

 Όλοι μας πρέπει να αποκτήσουμε την αγία υπομονή. Ο ίδιος ο Θεός στην θεία οικονομία Του μας διδάσκει την υπομονή. Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και όχι πριν, έστειλε τον Υιό του στην γη για να μας δώσει την ευκαιρία της σωτηρίας μας. Και ο ίδιος ο Κύριος, ζώντας ανάμεσά μας, ως άνθρωπος, έδειξε υποδειγματική υπομονή. Ας Τον παρακαλούμε να μας δίνει αυτό το δώρο που ονομάζεται υπομονή. Όσο περισσότερο υπομονή διαθέτουμε, τόσο περισσότερο κερδίζουμε.

                              ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

                                        Αρχιμ. Χερουβείμ Γούπας.-