Ερμηνεύοντας  τον ΟΙΔΙΠΟΔΑ στο γεμάτο κοίλο του θεάτρου των Φιλίππων , ο Δημήτρης Λιγνάδης οδηγεί την αλυσίδα των μεγάλων ρόλων που επέλεξε για την πορεία του, σε μια αποκατάσταση και τεκμηρίωση των μεγάλων εργων κι εδώ πρόκειται για το μέγιστο, περνώντας τα αλώβητα στον παρόντα αιώνα.

Ο Οιδίπους του πατώντας πάνω σε μια αισθητική γύμνια που διασπάστηκε από μια γερή δόση ύφους που παρέπεμπε ασυνείδητα προφανώς στον σπουδαίο ιρανο εικαστικο Ali Mahdavi ( τα πήλινα μωρά ) δεν επιβεβαίωσε μόνο την κλάση και την παιδεια του Λιγνάδη αλλά και την βαθιά ανάγκη των θεατων να αναπνεύσουν με τον σπουδαίο φιλοσοφικό λόγο και να ενθαρρύνουν τέτοιες προσπάθειες αποκατάστασης του εν μέσω κραυγών, διουρήσεων και περιτωμάτων που πλήττουν το κέντρο βάρους του αρχαίου δράματος.
Η αποθέωση στο χαιρετισμό μαρτυράει την ψήφο των θεατων . Ειμαστε εδώ 

(Κριτική Αντώνης Κούφαλης)