11 εργατικά και συνταξιουχικά σωματεία της Καβάλας αναφέρονται στην εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 100 χρόνια του εργατικού κινήματος στην Καβάλα που διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο, σχολιάζοντας μεταξύ άλλων ότι η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου της Καβάλας, με την στάση και τις αποφάσεις του, αμαυρώνει την ιστορία του εργατικού κινήματος της πόλης.

Αναλυτικά:

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 100 χρόνια του εργατικού κινήματος στην Καβάλα διοργανώνει το Εργατικό (;) Κέντρο Καβάλας την Κυριακή. Θα βραβευτούν μάλιστα κι όσοι «συνέβαλαν στο εργατικό κίνημα». Κανένας αγωνιστής εργάτης, των μεγάλων αγώνων στην πόλη το τελευταίο διάστημα ή προηγούμενης περιόδου; Όχι. Θα βραβεύσουν, λένε, όσους έχουν διατελέσει Πρόεδροι του Εργατικού Κέντρου καθώς και τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, τον κ. Παναγόπουλο. Μαζί τους δημάρχους, τους γιατρούς και την εκκλησία.

Περίεργη εκδήλωση… Τάχα για τους εργάτες, αλλά χωρίς αυτούς. Ταιριαστή, τελικά όντως, στην σημερινή πλειοψηφία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου. Όπως οι απεργίες τους και οι Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις τους…

Μιλάμε για την πλειοψηφία της σημερινής διοίκησης του Εργατικού Κέντρου που:

1. Κρατάει μονίμως κλειδωμένο το κτήριο του ΕΥΚ. Μάλιστα δεν αφήνει καν σωματεία της δύναμης του Εργατικού Κέντρου, που διατηρούν γραφεία μέσα στο κτήριο, να τα χρησιμοποιήσουν.
2. Δεν λειτουργεί ούτε για τα βασικά. Δεν πραγματοποιεί συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου μπροστά σε διάφορες εξελίξεις (όπως για παράδειγμα την προετοιμασία ή κήρυξη απεργιών). Ακόμα και οι διαδικασίες διεξαγωγής Γενικών συνελεύσεων ή συνεδριάσεων Διοικητικού Συμβουλίου γίνονται χωρίς καν να τηρούνται τα προσχήματα. Ούτε πρακτικά «κρατάνε», ούτε αφήνουν να εξελιχθεί η συζήτηση, να εκφραστούν σκέψεις και απόψεις, να ανοίξει ο διάλογος.
3. Δεν έχει δώσει το παρών σε κινητοποιήσεις και αγώνες, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Δεν στάθηκε στο πλευρό των εργαζομένων στα πετρέλαια και τα λιπάσματα. Ήταν απών σε κάθε αγώνα που αναπτύχθηκε στην πόλη
4. Δεν εμφανίζεται ούτε για να ενημερώσει τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.
5. Άλλαξε τον εσωτερικό κανονισμό των γενικών συνελεύσεων, στην λογική του «όποιος δεν συμφωνεί με τις αποφάσεις μας, θα διαγράφεται από το Εργατικό Κέντρο». Κατά τ’ άλλα οι αναφορές τους περί «δημοκρατικών διαδικασιών» δίνουν και παίρνουν!
6. Επιχείρησε στο παρελθόν να πραγματοποιήσει την ετήσια Γενική Συνέλευση με παρουσία μπράβων στην είσοδο του κτηρίου, που ζητούσαν τα στοιχεία των αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου.
7. Δεν δέχεται στην δύναμη του καινούργια σωματεία.
8. Έδιωξε τα συνταξιουχικά σωματεία από τα γραφεία που τους είχαν παραχωρηθεί στο κτήριο του ΕΥΚ, με την δικαιολογία ότι αυτοί οι χώροι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την διεξαγωγή σεμιναρίων επιμόρφωσης των εργαζομένων. Λες και ολόκληρο κτήριο δεν έχει άλλες αίθουσες.
9. Πρωτοστάτησε στις συνδικαλιστικές διώξεις προέδρων και εκλεγμένων μελών ΔΣ Σωματείων.
10. Στήνουν σωματεία – φαντάσματα που δεν έχουν καμία δράση, καμία παρουσία. Σε πολλά από αυτά συμμετέχουν ως μέλη της Διοίκησης διευθυντές και προϊστάμενοι επιχειρήσεων. Τα συγκεκριμένα σωματεία το μόνο που κάνουν είναι να εκλεγούν αντιπροσώπους για το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου, ώστε να εξασφαλίζουν τις ψήφους τους και να διατηρούν την «πρωτιά» στην διοίκηση του ΕΥΚ.

Η ιστορία του εργατικού κινήματος έχει δύο όψεις. Οι καπνεργάτες της Καβάλας όταν διεκδικούσαν 8ωρο, Συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, δεν είχαν την λογική του συμβιβασμού. Αγωνίστηκαν σκληρά, χύθηκε αίμα, ήρθαν σε ρήξη με τα μεγάλα αφεντικά εκείνης της εποχής. Και τότε υπήρχαν οι φωνές που καλούσαν τους εργάτες να σκύψουν το κεφάλι, να δεχθούν την φτώχεια και την εξαθλίωση. Αυτές οι φωνές μεταφέρονται στο σήμερα μέσω της πλειοψηφίας της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου. Είναι ενδεικτικό άλλωστε, ότι θα βραβεύσουν τον κ. Παναγόπουλο. Πρόεδρο της ΓΣΕΕ που το 2011 έβαλε πλάτη να καταργηθούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και οι Συλλογικές διαπραγματεύσεις. Που δεν έχει καμία σχέση ούτε ο ίδιος, ούτε η παράταξη στην οποία ανήκει, ούτε η ίδια η Διοίκηση της ΓΣΕΕ, με τις πραγματικές ανάγκες και τα προβλήματα των εργαζομένων!

Εμείς λοιπόν, παλεύουμε για ένα Εργατικό Κέντρο που θα είναι στην πραγματικότητα «Εργατικό». Που θα παλεύει για τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι των μεγάλων εργοδοτών! Ένα Εργατικό Κέντρο στο οποίο θα υπάρχει διάλογος και προβληματισμός. Θα εκφράζονται ελεύθερα απόψεις. Θα λειτουργεί πραγματικά σαν συλλογικό όργανο των εργαζομένων.

Η σημερινή πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Καβάλας, δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία του εργατικού κινήματος της πόλης μας. Αντίθετα, αμαυρώνει τις σελίδες του».