Βρίσκομαι στην ιδιαίτερα δύσκολη και θλιβερή στιγμή να κάνω την παρακάτω ανάρτηση μου…

Ο Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος, πρ. Υπουργός των πρώτων κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ κατά την δεκαετία του 1980 και πρ. Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Καβάλας για σειρά θητειών, αυτός ο πραγματικός ευπατρίδης, δεν είναι πια ανάμεσα μας…

Έφυγε πλήρης ημερών και σε βαθύ γήρας, σε ηλικία 97 ετών, ήρεμος, όρθιος, ευθυτενής, με ακμαίο το πνεύμα και πληρέστατη την διαύγεια του, για τα όσα συμβαίνουν και μας περιβάλλουν στις μέρες μας, ως Πατρίδα και ως κοινωνία…

Προσωπικά, είχα την τύχη, να με τιμά με την αγάπη του και την φιλία του από τα χρόνια της νιότης μου…

Υπήρξε προς κάθε συμπολίτη και προς κάθε νέο στον πολιτικό στίβο, που έκρινε ότι πρέπει να τον ενθαρρύνει στα δύσκολα και αβέβαια πολλές φορές βήματα του, πάντοτε συμβουλευτικός, πατρικός, γαλαντόμος, εκφράζοντας πάντοτε απλόχερα την αγάπη του και το πραγματικό ενδιαφέρον του γι αυτόν…

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό που δυσκολευόταν στις μέχρι πριν λίγους μήνες συχνές εξόδους του, είχαμε την τύχη να τον επισκεπτόμαστε συχνά στο σπίτι του και να μας ιστορεί και να μας αναλύει διάφορες ιστορικές περιόδους, που έζησε στη μακρά πορεία του στη ζωή, από τα χρόνια της προσφυγιάς, αλλά και στον πολιτικό στίβο, τα χρόνια της προδικτατορικής περιόδου και μέχρι στις μέρες μας…

Πάντοτε με ένα ήρεμο πνεύμα και μια διαύγεια που σπάνια συναντά κανείς σε άνθρωπο που έχει διανύσει ένα αιώνα ζωής…

Είχα την τύχη να μιλήσω μαζί του για τελευταία φορά, μόλις χθες νωρίς το πρωί, όταν με κάλεσε στο κινητό μου και θέλοντας να μου ευχηθεί για την γιορτή μου, με πείραξε με εκείνο το αυστηρό, πλην όμως ιδιαίτερα οικείο σε πολλούς από εμάς φλέγμα του, λέγοντας μου,

-«έλα να σου ευχηθώ γιατί του χρόνου, δεν ξέρω αν θα είμαι εδώ για να το κάνω»…,

δεχόμενος φυσικά την υπόσχεση μου ότι θα τα ξαναλέγαμε σε λίγες μέρες, όπως κάναμε άλλωστε συχνά, επισκεπτόμενοι αυτόν στο σπίτι του, με πάρα πολλούς φίλους του, όπως ο Μιχάλης Τιμοσίδης, ο Γιάννης Καρατζιώτης, ο Γιώργος Γκόλνας, η Ελένη Βλατσιώτου, ο Κώστας Παπακοσμάς, ο Νίκος Χαζαρίδης, και πολλοί παλιοί και νεότεροι σύντροφοι του, στην Καβάλα, ιδιαίτερα συχνά τον τελευταίο καιρό, προκειμένου να συζητά μαζί μας, πάντοτε ευχάριστα, αλλά και για να μας ενημερώσει για τα πολύτιμα ιστορικά βιβλία και ντοκουμέντα που είχε στις ιδαίτερα επιμελημένες προθήκες της βιβλιοθήκης του και είχε εκφράσει την επιθυμία του, να τα δωρίσει, εδώ και καιρό στον Δήμο Καβάλας…

Αγαπημένε μας Δημοσθένη,

Με την ώριμη και σε πλήρη επίγνωση από εσένα τον ίδιο στιγμή αυτή του αποχαιρετισμού σου, ο πολιτικός στίβος, όλη η Καβάλα και όλοι εμείς οι σύντροφοι και φίλοι σου στο ΠΑΣΟΚ γινόμαστε φτωχότεροι…

Θα σε τιμάμε πάντοτε με αγάπη και ιδιαίτερο σεβασμό…

Στα δύο σου παιδιά, στον Βασίλη και στον Χάρη, που στάθηκαν δίπλα σου μέχρι την τελευταία στιγμή της αξιοπρεπέστατης αναχώρησης σου για το μακρινό ταξίδι σου στην αιωνιότητα, τους ευχόμαστε να είναι γεροί, να σε τιμούν…