1923-2023. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Το αρχαίο θέατρο της Θάσου, κτισμένο από τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα σε περίοπτη θέση στην πλαγιά του λόφου της ακρόπολης της αρχαίας πόλης, παρέμεινε ορατό σε όλο το βίο του, αντικρίζοντας το γαλάζιο του Αιγαίου με τα απαστράπτοντα εδώλια από λευκό θασίτικο μάρμαρο. Στο διάβα των αιώνων, η πλούσια βλάστηση του νησιού κάλυψε και εν μέρει προστάτεψε τα μάρμαρά του, όχι βέβαια χωρίς απώλειες, καθώς κάποια αποσπάστηκαν και μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ενώ άλλα αποτέλεσαν έτοιμο οικοδομικό υλικό.

Η ιστορία και οι περιπέτειες του μνημείου, τα προβλήματα και οι προκλήσεις του έργου που υλοποιήθηκε, αποτελούν το αντικείμενο της εκδήλωσης.

Θεατρικό αναλόγιο με απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Αρχίλοχος ο Πάριος: Η ιστορία της χαμένης ασπίδας σε δύο πράξεις» του Κώστα Χατζηεμμανουήλ, συγγραφέα-ιστορικού και πρώην Δημάρχου Θάσου, σε σκηνοθεσία της Εύας Οικονόμου-Βαμβακά, καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Ερμηνεύουν η Εύα Οικονόμου-Βαμβακά και ο Νίκος Ορφανός, ηθοποιός και ιδρυτικό μέλος του σωματείου «ΔΙΑΖΩΜΑ.