Μακάριος Λαζαρίδης για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας:

«Η κοινωνία συναινεί, η αντιπολίτευση καταψηφίζει»

Την έκπληξή του για την άρνηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης να ψηφίσουν επί της αρχής το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, εξέφρασε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας – Βουλευτής Π.Ε. Καβάλας του κόμματος, κ. Μακάριος Λαζαρίδης, κατά τη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. 

«Ποιον ακριβώς εκπροσωπείτε όταν καταψηφίζετε μια συμφωνία που υπογράφουν όλοι οι κοινωνικοί εταίροι; Σίγουρα όχι τους εργαζόμενους. Σίγουρα όχι τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σίγουρα όχι τον κοινωνικό διάλογο», τόνισε, απευθυνόμενος στην κοινοβουλευτική μειοψηφία.

Για πρώτη φορά στα εργασιακά, ανέφερε ο κ. Λαζαρίδης, «η ελληνική Πολιτεία καταφέρνει να συνυπογράψει με όλους - και το υπογραμμίζω αυτό - τους Εθνικούς Κοινωνικούς Εταίρους μια συμφωνία τέτοιου εύρους και τέτοιας ουσίας. Και αυτό δεν είναι ούτε αυτονόητο, ούτε εύκολο, ούτε τυχαίο. Αντιθέτως, είναι το αποτέλεσμα ενός μακρού, επίπονου και συχνά δύσκολου διαλόγου, που διήρκεσε αρκετούς μήνες… Κι όμως, αντί να συζητάμε την ουσία, ακούμε από την αντιπολίτευση μια σχεδόν μηχανική άρνηση. Μια άρνηση που δεν εξηγείται ούτε από τα δεδομένα, ούτε από τους ίδιους τους κοινωνικούς εταίρους». 

Σημείωσε δε ότι «αυτό το νομοσχέδιο δεν ανήκει μόνο στην κυβέρνηση που το φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή. Ανήκει πρωτίστως στους εργαζόμενους και στους εργοδότες. Ανήκει σε όλους εκείνους που πιστεύουν ότι οι μεγάλες αλλαγές δεν γίνονται με συνθήματα, αλλά με συμφωνίες. Και όποιο κόμμα το καταψηφίσει, καταψηφίζει και τη συμφωνία και τις θέσεις όλων των Εθνικών Κοινωνικών Εταίρων. Στρέφεται δηλαδή κατά της ενίσχυσης των εργαζομένων και της υγιούς επιχειρηματικότητας».

Ο κ. Λαζαρίδης επισήμανε ότι η Εθνική Κοινωνική Συμφωνία «είναι, πέρα από ένα σύνολο ρυθμίσεων, μια ισχυρή δήλωση πολιτικής φιλοσοφίας. Είναι η επιλογή του διαλόγου αντί της σύγκρουσης, της σύνθεσης αντί της επιβολής, της ευθύνης αντί του εύκολου λαϊκισμού».

Για τον εργαζόμενο, υπογράμμισε, «αυτή η συμφωνία φέρνει περισσότερες συλλογικές συμβάσεις, άρα περισσότερη κάλυψη. Φέρνει προϋποθέσεις για αυξήσεις μισθών και παροχών. Φέρνει σταθερότητα, ασφάλεια, προβλεψιμότητα. Φέρνει πλήρη προστασία μετά τη λήξη των συμβάσεων και θωράκιση των νεοπροσλαμβανόμενων. Φέρνει γρηγορότερη και αποτελεσματικότερη επίλυση διαφορών. Φέρνει κατάργηση της μνημονιακής ρύθμισης για τη μερική μετενέργεια και επαναφέρει το προμνημονιακό καθεστώς της πλήρους μετενέργειας. Με απλά λόγια: λιγότερη ανασφάλεια, λιγότερο άγχος, περισσότερη αξιοπρέπεια, καλύτερη ποιότητα ζωής».

Αντίστοιχα, για την επιχείρηση, η παρούσα συμφωνία -όπως είπε- «σημαίνει καθαρούς κανόνες, λιγότερες συγκρούσεις, υγιή ανταγωνισμό. Προφανώς ωφελημένη θα είναι και η Πολιτεία, καθώς η ψήφιση του νομοσχεδίου θα σημάνει κοινωνική ειρήνη και αναπτυξιακή δυναμική».