Η απώλεια ενός ανθρώπου, ιδίως πρόωρα, αποτελεί πάντοτε γεγονός που προκαλεί βαθιά θλίψη και επιβάλλει απόλυτο σεβασμό. Το τραγικό πρόσφατο γεγονός και η διερεύνηση των αιτίων, ανήκει αποκλειστικά στις αρμόδιες ιατροδικαστικές και δικαστικές αρχές, οι οποίες οφείλουν να αποφανθούν με πληρότητα. Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση που ακολούθησε αναδεικνύει μια κρίσιμη και διαχρονική παθογένεια, την οποία ο ιατρικός κόσμος δεν μπορεί και δεν δικαιούται να προσπεράσει: τη σταδιακή διολίσθηση της ιατρικής φροντίδας σε ανεξέλεγκτο εμπορικό προϊόν και την καταστρατήγηση των ορίων της επιστημονικής πράξης. Ως Ιατρικοί Σύλλογοι, οφείλουμε να τοποθετηθούμε με τη δέουσα θεσμική αυστηρότητα απέναντι σε φαινόμενα που υπονομεύουν την υγεία των πολιτών.

Η Ιατρική Βασίζεται σε Τεκμηρίωση (Evidence-Based Medicine)

Καμία παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα —είτε αφορά ενέσιμες θεραπείες, είτε κυτταρικές/γονιδιακές εφαρμογές, είτε προηγμένο τεχνολογικό εξοπλισμό— δεν μπορεί να εκτελείται χωρίς σαφή κλινική ένδειξη, αυστηρά εγκεκριμένα πρωτόκολλα και αποδεδειγμένη επιστημονική τεκμηρίωση. Η υπόσχεση «ευεξίας», «αντιγήρανσης» ή «αποτοξίνωσης» δεν συνιστά ιατρική διάγνωση ούτε νομιμοποιεί πειραματικές ή αδόκιμες πρακτικές. Παραπλανητική ορολογία, χρήση βαρύγδουπων ξενόγλωσσων τίτλων, εμπορικοί όροι τύπου «Clinic» ή επιθετικές διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συχνά δημιουργούν ψευδή εικόνα οργανωμένης νοσοκομειακής υποδομής. Ένας χώρος πρωτοβάθμιας φροντίδας δεν μετατρέπεται σε νοσοκομείο ή κλινική επειδή φέρει μια επιγραφή, ούτε η παρουσία ενός μηχανήματος πιστοποιεί την επιστημονική επάρκεια εκείνου που το χειρίζεται.

Αυστηρά Όρια Ειδικότητας και Εκπαίδευσης

Το πτυχίο Ιατρικής αποτελεί τη βάση, όχι άδεια άσκησης κάθε πιθανής επεμβατικής πράξης. Η εκτέλεση πράξεων πέραν του γνωστικού αντικειμένου, χωρίς την απαιτούμενη πιστοποιημένη εκπαίδευση και την ικανότητα άμεσης αντιμετώπισης απειλητικών επιπλοκών, συνιστά ευθεία παραβίαση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας. Ο ιατρός οφείλει να ενεργεί στα πλαίσια της εκπαίδευσης που έλαβε κατά την ειδικότητά του ή τις επίσημες – νόμιμες εξειδικεύσεις (με πιστοποίηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας – ΚΕΣΥ) και να χρησιμοποιεί αντίστοιχο εξοπλισμό που εμπίπτει στην παραπάνω εκπαίδευση. Κάθε αντίθετη χρήση ή πρακτική, είναι όχι μόνο παράνομη και αντιδεοντολογική αλλά και δυνητικά επικίνδυνη για τους λήπτες τέτοιων υπηρεσιών. Υποσχόμενες θεραπείες, για παράδειγμα, με μηχανήματα λείζερ, παθήσεων όπως το βρογχικό άσθμα, η αλλεργική ρινίτιδα, η ημικρανία και άλλες οι οποίες δεν έχουν την αποδοχή της επιστημονικής κοινότητας ως μη έχουσες επιστημονική τεκμηρίωση, αποτελούν σαφή εξαπάτηση των ασθενών και είναι δυνητικά επικίνδυνες. Ο ασθενής που θα διακόψει ή θα αναβάλλει την έναρξη της απαραίτητης ιατρικής αγωγής, εμπιστευόμενος την υποσχόμενη «πανάκεια» των “θαυματουργών βιταμινών” ή του «θεραπευτικού λέιζερ» , διακινδυνεύει την επιδείνωση της υγείας του και είναι απόλυτα συνυπεύθυνος για αυτό. Οι Ιατρικοι Σύλλογοι αντίστοιχα, είναι υπεύθυνοι, για μηδενική ανοχή τέτοιων πρακτικών από τα μέλη τους, εφόσον υποπέσουν στην αντίληψη τους. Στην ΑΜΘ έχουμε διαχρονικά σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στα πλαίσια των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων για την προστασία της Δημόσιας Υγείας, έχοντας τιμωρήσει πειθαρχικά συναδέλφους που επιχείρησαν τέτοιες παράνομες και αντιδεοντολογικές πρακτικές, εξαπατώντας τους ανυποψίαστους ασθενείς.

Επιτακτική Ανάγκη Διυπηρεσιακών Ελέγχων

Οι Ιατρικοί Σύλλογοι ασκούν πειθαρχικό και διοικητικό έλεγχο αποκλειστικά στα μέλη τους. Η Πολιτεία οφείλει να ενεργοποιήσει άμεσα μεικτά κλιμάκια ελέγχου (Υπουργείο Υγείας, ΕΟΦ, Περιφέρειες, Δικαστικές Αρχές) για τον έλεγχο μη ιατρών που αντιποιούνται το επάγγελμα, χώρων που λειτουργούν χωρίς νόμιμη άδεια, σκευασμάτων και μηχανημάτων αμφίβολης προέλευσης ή έγκρισης. Η σχέση ιατρού και ασθενούς, είναι σχέση εμπιστοσύνης και θεραπευτικής ευθύνης, όχι εμπορική συναλλαγή. Η εκμετάλλευση της αγωνίας, της ανάγκης ή της προσδοκίας του πολίτη, για χάρη του οικονομικού κέρδους, προσβάλλει τη συντριπτική πλειονότητα των λειτουργών της υγείας που ασκούν το λειτούργημά τους με αυταπάρνηση και επιστημονικό ήθος. Οι Ιατρικοί Σύλλογοι ΑΜΘ δεν θα επιτρέψουν τη συγκάλυψη καμίας δεοντολογικής εκτροπής, διασφαλίζοντας ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής παραμένει αδιαπραγμάτευτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΘΡΑΚΗΣ

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ– Πρόεδρος Ι.Σ. Καβάλας

ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ– Πρόεδρος Ι.Σ. Δράμας

ΣΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – Πρόεδρος Ι.Σ. Ξάνθης

ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – Πρόεδρος Ι.Σ. Ροδόπης

ΧΑΤΖΗΠΑΠΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ – Πρόεδρος Ι.Σ. Έβρου