Δείτε το βίντεο στο σύνδεσμο: https://youtu.be/lMldEeU4tG8

 

Κ.κ. συνάδελφοι. Είναι κοινή πεποίθηση ότι ο πολιτικός χρόνος είναι πυκνός και ιδιαίτερα κρίσιμος. Ζούμε, πράγματι, ιστορικές στιγμές. Χρέος όλων μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, καθώς η ιστορία δεν πρόκειται να χαριστεί σε κανέναν. Με οδηγό την κοινή λογική, επιτρέψτε μου να καταθέσω από το βήμα αυτό τις σκέψεις μου, απαλλαγμένες από κομματικό πατριωτισμό.

Έρχομαι στο προκείμενο. Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών, θα διεξαχθούν στο κοινοβούλιο δύο εξαιρετικά κρίσιμες ψηφοφορίες που θα καθορίσουν το μέλλον της χώρας και του λαού μας. Η δεύτερη αφορά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η πρώτη είναι αυτή για την οποία συζητούμε και αφορά την ψήφο εμπιστοσύνης που ζήτησε από τη Βουλή ο πρωθυπουργός. Ψηφοφορία που δεν υπαγορεύεται από καμιά συνταγματική επιταγή. Ας δούμε όμως πώς προέκυψε.

Είναι γνωστό, ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση από τον Γενάρη του ’15 μέχρι σήμερα, πεντάκις εβδομαδιαίως, Δευτέρα ως Παρασκευή, ζητεί εκλογές. Και «ω, του θαύματος»! Ενόσω της δίνεται σήμερα η ευκαιρία να υλοποιήσει το αίτημά της, καταθέτοντας πρόταση δυσπιστίας εις βάρος της Κυβέρνησης, κατά την προσφιλή τακτική της του «στρίβειν δια του αρραβώνος» αποποιήθηκε τη δυνατότητα αυτή που της παρείχε το Σύνταγμα.

Απέναντι στη φυγοδικία της Ν.Δ, ποια ήταν η στάση της Κυβέρνησης; Ο πρωθυπουργός, αναλαμβάνοντας την ευθύνη, υποδεικνύειμε τη δημόσια δέσμευσή του την υπεύθυνη στάση απέναντι στη χώρα, στο λαό και την Ιστορία. Αποφασίζει να προσφύγει στη Βουλή για εξασφάλιση ψήφου εμπιστοσύνης. Ως μη όφειλε από το Σύνταγμα δεσμεύεται εκ των προτέρων ότι θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, αν δεν εξασφαλίσει τις 151 ψήφους.

Κ.κ. Συνάδελφοι, ηγέτης, δεν γίνεται αυτός που κατέχει την εξουσία. Ηγέτης γίνεται εκείνος που συγχρονίζει το εσωτερικό του ρολόι με το ρολόι της ιστορίας. Όταν αναλαμβάνει την ιστορική ευθύνη και είναι έτοιμος, πρώτος εκείνος, να αγωνιστεί για το κοινό καλό, δίνοντας με τη στάση του το παράδειγμα. Όταν γνωρίζει ότι οι λαοί προκόβουν μόνο όταν το κοινό καλό τοποθετείται πάνω από το ατομικό συμφέρον και όταν μιλά στο λαό με ευθύτητα, καθοδηγώντας τον με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας του.

Κ.κ. συνάδελφοι. Έσχατη κατάπτωση στα ανθρώπινα είναι όταν οι λέξεις χάνουν το πραγματικό τους νόημα. Ο Θουκυδίδης, στην Παθολογία του Πολέμου, αναφέρει χαρακτηριστικά: «για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και τη σημασία των λέξεων». Εν προκειμένω η αξιωματική αντιπολίτευση, έχοντας απωλέσει κάθε πολιτικό επιχείρημα, καταφεύγει στη μόνη και μόνιμη πια τακτική της να προσπαθεί να διαστρέψει την πραγματικότητα. Μας καταγγέλλει για προσπάθεια αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος, μιλώντας για αποστασία. Προστρέχω στο λεξικό: «αποστασία» ίσον η αποσκίρτηση βουλευτών από ένα πολιτικό κόμμα που κυβερνά με συνθήκες που έχουν έντονο το χαρακτήρα της προδοσίας. Επιτομή του όρου, τα γεγονότα του Ιούλη του 65. Οι βουλευτές της Ένωσης Κέντρου, με την Αποστασία τους ρίχνουν την εκλεγμένη κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν πολιτική κρίση που οδήγησε στην εθνική περιπέτεια της κατάλυσης της Δημοκρατίας, με αποκορύφωμα την τραγωδία της Κύπρου.

Έρχομαι στα του σήμερα. Υπουργοί και βουλευτές που κατά τη διαδικασία ψήφισης του προϋπολογισμού προ μηνός έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Αυτό ακριβώς πράττουν και τώρα. Πιστοποιούν τη βούλησή τους για συνέχιση του κυβερνητικού έργου. Κατανοώ βέβαια τον παραληρηματικό λόγο του κ. Μητσοτάκη. Ο λόγος του είναι αποκάλυψη της πολιτικής του απόγνωσης. Γνωρίζει πως η πολιτική του ανεπάρκεια υπαγορεύει την αθλιότητα των λόγων του. «Εάν τους άλλους λάθης, σεαυτώ συνειδήσεις», κύριε Μητσοτάκη. Όπερ μεθερμηνευόμενο: αν ξεφύγεις απ’ τους άλλους, θα λογοδοτήσεις στον εαυτό σου.Σε αυτόν τον εσωτερικό σας μονόλογο γνωρίζετε, σας κατανοώ ειλικρινά, το ελλειμματικό του πολιτικού σας εκτοπίσματος. Ωστόσο, το να καταφεύγετε σε ανομολόγητες ύβρεις κατά του πρώην Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και νυν υπουργού Αμύνης, κ. Αποστολάκη, που τίμησε καθ’ όλη τη θητεία του τη στρατιωτική στολή του και επέδειξε μοναδικό πατριωτικό και δημοκρατικό ήθος αποτελεί έσχατη πολιτική, και όχι μόνο, αθλιότητα. Κύριε Μητσοτάκη. Δεν πρέπει να σας διαφεύγει ότι ο δημόσιος λόγος πρέπει να αρθρώνεται με απόλυτη συνείδηση της πολιτικής ευθύνης. Και μια αναγκαία επισήμανση: αυτονόητη προϋπόθεση, κ. Μητσοτάκη, να γνωρίζετε το συγγενικό σας περιβάλλον. Ο νοών νοείτω, μιας και ο λόγος περί του συγγενούς σας Σπαντιδάκη.

Κ.κ. συνάδελφοι. Σε μια αποστροφή προηγούμενης τοποθέτησής μου από το βήμα αυτό, είχα καταθέσει επί λέξει μια παραδοξολογία σε πρώτο άκουσμα: Είχα ευχηθεί, «ο Θεός να έχει γερούς τον κ. Μητσοτάκη και τον Άδωνι, για να μακροημερεύει η Κυβέρνησή μας». Την ίδια ευχή καταθέτω και σήμερα, παρότι η ευχή αυτή οδηγεί σε έλλειμμα πολιτικής, καθόσον ο ρόλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ιδιαίτερα αναγκαίος για την οξυγόνωση της πολιτικής ζωής.

Και δυο λόγια για το ΚΙΝΑΛΛ, που σήμερα απέληξε σε μια θλιβερή πολιτική παρέα, που έχοντας απωλέσει από καιρό τον πολιτικό και κοινωνικό του προσανατολισμό, έχει μετατραπεί σε θλιβερό παρακολούθημα της νεοφιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας, ζηλεύοντας την τύχη των Ερμοκοπιδών. Ως γνωστόν, οι Ερμές, μαρμάρινες προτομές του Ερμή στην Αρχαία Αθήνα, χρησίμευαν ως οδοδείχτες. Οδοδείχτες στην πολιτική πορεία της πολιτικής σας μήτρας, του ΠΑΣΟΚ-δε θα κουράζομαι να σας το υπενθυμίζω- ήταν οι μορφές ενδεικτικά του Μανώλη Δρεττάκη, του Πεπονή, του Χαραλαμπόπουλου, του Αυγερινού, που έδειχναν το δρόμο του προς το Σοσιαλισμό. Θλιβεροί επίγονοί τους η σημερινή παρέα που αφάνισε τους οδοδείχτες και οδήγησε το κόμμα σε πολιτική περιδίνηση. Και δεν βλέπετε, δεν ακούτε, δεν αφουγκράζεστε τα καλέσματα των καιρών, και του λαού μας που θέλει και απαιτεί από τα προοδευτικά κόμματα τη σήμπηξη και τη συστράτευση τους ενάντια στο γκρίζο του νεοφιλελευθερισμού και το μαύρο του φασισμού.

Κ.κ. συνάδελφοι, κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι η γνώση, η κρίση της κοινωνίας, καθώς και το ένστικτο της κοινωνικής αυτοσυντήρησης, μας οδηγούν στην πεποίθηση ότι η κοινωνική πλειοψηφία θα μας εμπιστευτεί στις εκλογές του προσεχή Οκτώβρηγια άλλα τέσσερα χρόνια τη διακυβέρνηση της χώρας. Μέχρι τότε μπορείτε να περιμένετε. Να περιμένετε υπομονετικά.