Κώστας Χίζαρης

ΠΕΡΙ ΟΠΕΡΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ…..Ως δημότης αυτής της πόλης, αλλά και ως μουσικός, οφείλω να επισημάνω τα παρακάτω.

Ήμουν και γώ ένας από τους πολλούς που παρακολούθησαν την όπερα La Boheme την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου στο κλειστό γυμναστήριο του 6ου Γενικού Λυκείου & Μουσικού Σχολείου Καβάλας…

Πραγματικά εξεπλάγην ευχάριστα από αυτό καθαυτό το καλλιτεχνικό μέρος.

Τα εύσημα βεβαίως ανήκουν απολύτως στην Αλεξία Βουλγαρίδου που συντόνισε καλλιτεχνικά το όλο εγχείρημα, στη συμφωνική ορχήστρα της Μουσικής Ακαδημίας της Νυρεμβέργης, και φυσικά στους τραγουδιστές/τριες που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Δεν πρέπει βέβαια να υποτιμήσει κανείς και τις όλες ενέργειες «πίσω από τα παρασκήνια», όλους εκείνους που δούλεψαν και συνεργάστηκαν για να γίνει πραγματικότητα αυτή η παραγωγή, από τον σκηνοθέτη μέχρι τον τελευταίο κομπάρσο, και φυσικά τη διεύθυνση του Cosmopolis.

Μόνο αυτοί ξέρουν τι τράβηξαν και τι αγωνίες πέρασαν για να γίνει πραγματικότητα αυτή η ιδέα σε ένα χώρο μη ιδανικό… Τέλος, μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να βάλει κανείς στη φιλική συμμετοχή της χορωδίας ενηλίκων του Συλλόγου Φίλων Μουσικής, της παιδικής χορωδίας από το Μουσικό Σχολείο Καβάλας, και μελών από τη Φιλαρμονική Καβάλας.

Στον απόηχο αυτών των δυο παραστάσεων που έλαβαν χώρα, έπεσε στο μάτι μου δήλωση από πρώην τοπικό άρχοντα της πόλης μας, ότι «ένας νέος χώρος τέχνης δημιουργήθηκε»….,

Και αυτή η δήλωση είναι τελικά ο λόγος της ανάρτησής μου, γιατί αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει γνήσιο ενδιαφέρον για το κοινό καλό, αλλά πάντα δηλώσεις μη ουσιαστικές, οι οποίες συμπλέουν πάντα (μα πάντα) με τη γραμμή της αυτοδιοικητικής ή/και κομματικής κλίκας.

Έτσι είναι δυστυχώς. Και εξηγούμαι:Δεν θα έπρεπε κανένας από τους τωρινούς και πρώην δημοτικούς άρχοντες να μιλάνε επι τούτου.

Μάλλον θα έπρεπε να ντρέπονται,καθώς η πόλη μας (το Μοντε Καρλο της Β. Ελλάδας όπως μας αρέσει να λέμε) με το πλούσιο καλλιτεχνικό της δυναμικό είναι ο φτωχός συγγενής της Β. Ελλάδας και δεν έχει μια (κλειστή) αίθουσα της προκοπής να μπορεί να φιλοξενήσει καλλιτεχνικές εκδηλώσεις τέτοιου είδους και μεγέθους…

Η Δράμα και η Κομοτηνή είναι χρόνια μπροστά από μας σ’αυτο το θέμα, με υπέροχες αίθουσες συναυλιών και στην πόλη, και στα Μουσικά Σχολεία και στο Δημοτικό Ωδείο.

Το ότι και οι δυο παραστάσεις ήταν sold out, δεν σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο διεξήχθη η παράσταση ήταν φοβερός, αλλά σημαίνει ότι υπάρχει ένα αξιομέγεθες κοινό στην Καβάλα που ενδιαφέρεται πραγματικά για παραστάσεις τέτοιου είδους και επιπέδου. Και αυτό το τελευταίο είναι επίσης (θα έπρεπε) ένα ακόμη τεκμήριο για την ανάγκη ύπαρξης - κατασκευής ενός χώρου υψηλών προδιαγραφών για καλλιτεχνικές εκδηλώσεις επιπέδου.

Όχι κύριοι της τοπικής αυτοδιοίκησης , δεν ήταν ο κατάλληλος χώρος.

Η Τέχνη θέλει τον χώρο της και η θεά Μουσική το ναό της.

Τι να πούμε δηλαδή; Ότι οι καρέκλες ήταν τόσο κοντά και στενά που δεν μπορούσαμε να κουνηθουμε;

Που είχε παραπάνω ζέστη απ’οσο έπρεπε και άκουγα το φυλλάδιο του διπλανού που αεριζόταν για να δροσιστεί;

Που φύγαμε με κακώσεις στη σπονδυλική στήλη λόγω της κάκιστης ποιότητας των καρεκλών; (Για όσους δε γνωρίζουν η διάρκεια ήταν περίπου 3 ώρες: 20.00-23.00). Και το λέω ξεκάθαρα για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση: οι καλλιτέχνες και οι μουσικοί κάνανε όλοι τη δουλειά τους άψογα (υπέρ του δέοντος δεδομένων των συνθηκών), εσείς τί κάνατε;

Και απευθύνομαι και σε τωρινούς και σε παλαιότερους. Μόνο με ευχαριστίες δεν συντελείται πρόοδος ούτε έργα.

Προσωπικά ντρέπομαι που η Καβάλα μας έχει αυτή την τόσο σημαντική έλλειψη.

Και βέβαια, μετά απ αυτή την εμπειρία, αποκλείεται να ξαναπατήσω το πόδι μου σε γυμναστήριο, ακόμα και η Φιλαρμονική της Βιέννης να έρθει…. Για να μην αναφέρω, ότι θα ήταν μια τραγωδία αν χρειαζόταν να εκκενωθεί ο χώρος σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Θα πεθαίναμε σαν τα ποντίκια…

Κλείνοντας λοιπόν, μη βαυκαλίζεστε αλλά και ούτε να βαυκαλίζετε τον κόσμο: ο χώρος ηταν λάθος (όσοι έχετε παρακολουθήσει όπερα σε ιδανικό χώρο π.χ. Μέγαρο Μουσικής το ξέρετε).

Ο δε τρόπος; Για 15 μέρες, με το έτσι θέλω, ξεσπίτωμα και ταλαιπωρία για αθλητικούς συλλόγους και σωματεία, παιδιά και γονείς!

Παρακαλώ πολύ, πιάστε δουλειά και δημιουργήστε έναν μόνιμο και ιδανικό χώρο για τη Μουσική, για την Τέχνη!!!

Υ. Γ. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση τραγουδιστές και καλλιτέχνες διαφόρων διαμετρημάτων (συχνά μετρίου) να επιδιώκουν να πραγματοποιούν τις συναυλιες τους σε χώρους υψηλής αισθητικής (π.χ. Μέγαρο Μουσικής) προσδίδοντας έτσι μ αυτό τον τρόπο ένα κύρος στο έργο τους, εμείς εδώ πρωτοτυπήσαμε ως πόλη κάνοντας το αντίθετο….